از افراط و تفریط در تفسیر روایاتی نظیر «حبط عمل بدون ولایت و محبت اهل بیت ع» می بایست به شدت پرهیز کرد. افراط به این معنی که هر گونه فعل صادر شده و منطبق بر معیارهای الهی نظیر آزادی خواهی، ظلم ستیزی و عبادات شرعی از بندگان حق جو که ظاهرا تعلق به ولایت ندارند هیچ انگاشته شود در حالیکه بدلیل باطن ولایی در این افعال، خداوند رحمان در باطن آفرینش که برزخ و قیامت است عامل را با تربیت خاص به کشتی نجات و کوثر نور محمد ص و آل محمد ع ملحق می نماید. و تفریط به این معنا که به صرف نجات اهل باطن، ظاهر ولایی در دنیا ناچیز انگاشته شود در حالیکه آنکس که هم در ظاهر و هم در باطن تعلق به ولایت دارد خود همینک شعبه ای از کوثر نور محمد ص و آل اوست و خود اکنون چراغ نجات است و تا ابد گروه دوم با درجات عظیمی نسبت به گروه اول برتری دارد.
مهدی عرفانی