محال است که آدمی نسبت به ذات قدوس خداوند، منشرح الصدر و مبتهج باشد لکن نسبت به حکومت او منقبض و منزجر باشد زیرا که ابتهاج به وجود کسی و انزجار از حاکمیت آن کس، جمع النقیضین محال است. حال چنانچه ظاهرا کسی ایندو را در خود جمع کرده باشد، با نظر دقیق معلوم می شود که او یا ابتهاجش به خداوند دروغین و توهمی است یا انزجارش از حکومت خداوند، جدی و واقعی نیست.