بسم الله الرحمن الرحیم
چندی پیش صوت مناظره علمی میان دو نفر از فضلای حوزه علمیه قم به نامهای آقایان حجت الاسلام بیگی خمینی و حجت الاسلام صانعی کرمانی در موضوع حجیت شهود عارف را شنیدم. در این مناظره طرفین بحث هردو ملتزم به شریعت و مذهب و مکتب اهل بیت علیهم السلام و قائل به وجود باطن شریعت و امکان نیل به آن از طریق کشف و شهود عرفانی هستند با این تفاوت که آقای بیگی خمینی ظاهر شریعت را آن گونه که نزد علما و فقهای مکتب اهل بیت ع مقرر است ملاک صحت و سقم و درستی و نادرستی مشاهدات و الهامات و القائات باطنی می داند و حجیت آنها را در ظل و ذیل حجیت ظاهر شریعت که از کتاب و سنت قطعی استنباط شده قلمداد می کند که این نظر صحیح و منطبق با ممشای جمیع علما و فقهای اهل سیر و سلوک و معرفت می باشد در حالیکه آقای صانعی کرمانی ظاهرا قائل به اصالت کشف و شهود و احیانا ملاک بودن آنها برای فهم و استنباط علما و فقها از متون و منابع شریعت هستند که این نظر مخدوش و منطبق با تصوف عامیانه و بلکه عرفانهای جعلی است که قطعا مورد نظر آن روحانی محترم نیست.واقعیت این است که کشف و شهود نمی تواند مقوله ای سابق بر عقیده و مذهب باشد بلکه دقیقا مسبوق برآن است و آن کس که عقیده و مذهبی دارد اعم از حق و باطل، چنانچه بر مبنای مذهب و عقاید خود وارد حوزه عمل و مجاهدت و ریاضت شود، پس از چندی در باطن و صقع قلب و روح خود، اسرار و دقایق و بواطن آن عقاید را مشاهده می کند و یقینش به مذهب و عقاید خود مستحکم تر می شود. یعنی که شهود یا امداد هدایت است اگر عقیده و مذهب حق باشد و یا امداد ضلالت است چنانچه عقیده و مذهب باطل باشد.
سید محمد قائم مقامی
27 آبان 1404
