در آیه مبارکه هل اتی علی الانسان حین من الدهر لم یکن شیئا مذکورا، چنانچه مراد از مذکوریت، مذکوریت در تکوین باشد، استفهام تقریری و هل اتی بمعنی قد اتی است و اما چنانچه مراد از مذکوریت، مذکوریت در علم و امکان باشد، استفهام انکاری و هل اتی بمعنای ما اتی و مراد از آیه شریفه این خواهد بود که: وقتی از دهر بر انسان نگذشت مگر آنکه او در آن وقت مذکور بود.