به مقتضای آیه شریفه “ان الله بالغ امره” خداوند متعال در هدایت انسان ها نیاز به هیچ وسیله ای ندارد اما دریافت بیواسطه و سلسله وار هدایت و تحقق آن، بخصوص در نقاط اوج که نیاز به دلدادگی بی نقص به خداوند متعال و عهد بی نقض با او دارد، از عهده جز اندکی از موجودات یعنی حضرت محمد ص و برگزیدگانی از آل او بر نمی آید. لذا حدیث قدسی “لو لاک لما خلقت الافلاک” را اینگونه میتوان تفسیر نمود که اگر تو نبودی که نقطه اوج هدایت را از من دریافت و محقق کنی و نیز وسیله انتقال آن به دیگران باشی، هدایت میسور سایرین و تحقق آن آنچنان ابتدایی و در عین حال برای ایشان مشکل می شد که من از آفرینش صرف نظر می کردم.
مهدی عرفانی