وجود مراحل و عوالمی چون دنیا، برزخ و قیامت در سیر موجود به سوی سرنوشت خود یکی از مواهب و تدابیر الهی برای هدایت حداکثری موجودات بسوی بهشت است. زیرا خداوند متعال در هر عالم بر اساس خواست و طاقت هر موجود میزانی از حق که همان اسلام منعکس در مذهب حقه تشیع است را بر او ارزانی میدارد و چنانچه موجود بر اصل حق پایبند و در مصادیق دچار اشتباه گردد در عوالم بعد مصادیق حقه نیز بر او منکشف خواهد شد. لذا حق مداران عالم از هر آئین و مذهبی نهایتا با اعتقاد به اسلام و محبت اهل بیت ع به درجه ای از بهشت خلد که متناظر با مرحله ایست که به اسلام متعلق گشته اند وارد خواهند شد.
مهدی عرفانی