از منظر دین فلسفه تشکیل حکومت اینست که ایمان های قویتر در جامعه حاکم شوند تا دست ایمان های ضعیفتر را بگیرند. با این تعریف تکلیف بسیاری از موارد در زمینه مسئولیت های حاکمان و مردم مشخص می گردد و در این بین دو مسئله که عموما مورد مناقشه یا غفلت است بصورت بارزتری روشن می شود. اول اینکه حاکمان در برخورد با رفتارهای نابهنجار در جامعه می بایست بدانند که وظیفه ذاتی آنها ارشاد و هدایت است و از برخوردهای قهری تا جایی که به اصل حکومت خدشه وارد نمی شود بپرهیزند و دوم اینکه مردم نمی بایست به هیچ وجه از حاکمان خود رفتارهایی با گرایشات غیر دینی را بپذیرند و همواره دین محوری را از ایشان مطالبه گری نمایند.
مهدی عرفانی