حقیقت انسان و هر موجود دیگر مرکب است از مثال و تعین و مراد از مثال، وجه و آیت و اسم خداوند و ظهور و تجلی و اشراق خداوند است بر شئ که بواسطه آن خداوند خود را برای شئ تعریف و توصیف می فرماید و مراد از تعین، همان حدود و ماهیت و انیت شئ و ظرف پذیرنده مثال است که چنانچه شئ در مقام وجدان آنرا نیابد و لوازمش را از خود زائل سازد، بی درنگ مثال را و از طریق مثال، خداوند را بالعیان می یابد و به ذات اقدس او عارف می شود.