تمام سّر تشیع یک کلمه است و آن اینکه وحی را باید با وحی درک کرد و عقل را با عقل و امر را با امر، نه اینکه وحی را نباید با عقل و امر درک کرد که وحی همان عقل و امر است بلکه مراد این است که وحی را نباید با وهم و عقل را نباید با هوی و امر را نباید با رأی، درک و تفسیر نمود. زیرا همانگونه که وحی و عقل و امر از یک جنس و از سنخ ما انزل الله و ما یهدی الله است، وهم و هوی و رأی نیز از یک جنس و از سنخ ما یضل الله است.