از منظر عقل، وجود، اولا به واجب و ممکن و ممتنع تقسیم نمی شود بلکه آن به واجب و ممتنع منقسم است زیرا که واجب، وجودیست بحت و بسیط و بیکران و تصور وجودی دیگر در جنب آن و لو در طول آن ممتنع و محال است. بنابراین آنچه از آن به عنوان ممکن یاد می شود در واقع ممتنع الذاتی است که به نحوی کاملا مجهول در جنب واجب الوجود، جعل و خلق و اعتبار شده است. فتامل