اگر قائل به سریان علم و آگاهی و اراده در تمام ذرات عالم وجود باشیم که این قول به لحاظ عقل و نقل، حق است، در این صورت نمی توانیم شریعت و موجود شرعی بودن را تنها به انسان اختصاص دهیم و حق آن است که بگوییم زمین و آسمان و کوه و جنگل و دریا نیز موجودات شرعی اند همانگونه که انسان موجود شرعی است و تفاوت تنها در شدت و ضعف شرعی بودن است که بستگی دارد به شدت و ضعف وجود و آگاهی و اراده.