اگر آفرینش تنها حاصل اراده آفریدگار بر آفریدن بود و اراده آفریده بر آفریده شدن هیچ نقشی در فرایند آفرینش نداشت، در این صورت مسئولیت آفریده مطلقا با آفریدگار بود و مسئول دانستن او و به تبع آن مواخذه و محاکمه آفریده، خلاف عقل و عدل بود. و از آنجا که عقل بالبداهه قائل به عدالت آفریدگار و صحت مواخذه و محاکمه آفریده و قائل به مسئولیت اوست، این نتیجه حاصل می شود که آفرینش حاصل اراده آفریدگار بر آفریدن و اراده آفریده بر آفریده شدن و در نتیجه فرایند مسئولیت دوگانه آفریدگار و آفریده است.