اینکه هر شئ دارای دو فرد دانی و عالی یا حقیقی و مجازی است سخن حقی است، لکن اینکه فرد عالی و حقیقی را مثل (با میم و ثاء مفتوح) یا مثال فرد دانی و مجازی بدانیم، صحیح نیست زیرا که همواره دانی، رمز و نماد و مثال و خیالی از عالیست و افراد عالی نه امثله و مثل (با میم و ثاء مضموم) افراد دانی بلکه همان امثله الهی هستند که در هویات عدمی اشیاء بعنوان رمز و نماد و مثال و خیالی از خداوند، القاء شده اند.