علت نکوهش دنیا که اسم مؤنث تفضیلی و بمعنای ادنی و اقرب است، نه نفس واژه دنیا بلکه در خطای عظیم آدمیان در تطبیق آنچه در واقع دنیا و اقرب است به آنچه در واقع قصوی و ابعد است، می باشد زیرا که ادنی و اقرب واقعی و وجودی به هر چیز همانا ذات اقدس احدیت و ابعد و اقصای وجودی و واقعی به هر چیز ماسوای خداوند تبارک و تعالی و از جمله حیات این جهانی است و آدمیان در وجه غالب و در فضای توهم محض، آنچه را ابعد است، اقرب و آنچه را اقرب است و از جمله حیات ابدی آخرت را، ابعد تلقی کرده و غیر دنیا را دنیای خود قلمداد نموده و اگر واژه دنیا فی نفسه مذموم بود حضرت امام سجاد علیه السلام در مناجات، خداوند را به عنوان «دنیای من» خطاب نمی فرمود و از آن وجود مقدس خطاب به خداوند چنین نمی شنیدیم که: «یا نعیمی و جنتی و یا دنیای و آخرتی» .