خلط میان ولایت فقهی که ولایت قهری بر صغار و مجانین است با ولایت عرفانی و کلامی که ولایت ارادی بر عقلاست و قیاس مع الفارق میان ولایت قهری که با انتخاب و وکالت قابل جمع نیست با ولایت ارادی که در آن ولی شخص در عین حال منتخب و وکیل او نیز هست، موجب جهالتی عظیم است که با عنوان وکالت حکیم حاصلش نفی ولایت فقیه و ولایت الله و اثبات ولایت سفیه و ولایت طاغوت است.