کسی می تواند راز «لا جبر و لا تفویض بل امر بین الامرین» را بما توضیح دهد که یا امام معصوم باشد یا تابع محض امام، کسی که عقل کامل معصومانه داشته باشد یا تابع کامل این عقل باشد، کسی که بدلیل همین عقلانیت بر ماهیت دیالکتیکی هستی حادث و ماهیت غیر دیالکتیکی هستی قدیم واقف شده باشد نه کسی مانند ارسطو که به خطا عدم دیالکتیک هستی قدیم را به هستی حادث تسری دهد و از عدم تناقض خداوند، عدم تناقض جهان را استنتاج کند و نه کسی مانند هگل که او نیز به خطا دیالکتیک هستی حادث را به هستی قدیم تسری دهد و از تناقض جهان، تناقض خداوند را نتیجه گیری کند.