هدایت تکوینی که همان ایصال موجود به بهشت یا دوزخ است، همواره متاخر است از هدایت تشریعی که همان ارائه طریق بهشت است یعنی هدایت و فرمان نه تنها در خصوص انسان بلکه در مورد تمام موجودات تا قبل از اجرایی شدن یا نشدن، تشریعی است و همین هدایت و فرمان، پس از اجرایی شدن یا نشدن، تکوینی است.