آن کس که حاضر نیست به دلیل صریح عقل سلیم و نقل صحیح و با تخصیص به «برخی انسانها» از عموم ظاهری آیات نکوهش انسان همچون «انه کان ظلوما جهولا» صرف نظر کند، محکوم میشود که با خروج از نص قطعی که همان دلالت ظلوم و جهول بر نکوهش و تقبیح است، آنها را علامت ستایش و تحسین بداند.