فرشتگان که در جریان خلقت انسان و اعتراض مودبانه به این خلقت، نگاهشان به صفحه سیاه عاشورا یعنی یزید و یزیدیان بود، در عین حال صفحه سپید و نورانی عاشورا یعنی حسین(ع) و حسینیان را نیز میدیدند. لکن آنچه آنان نمیدیدند و خداوند به نص ‘انی اعلم ما لا تعلمون’ میدید، غلبه نهایی صفحه سپید بر صفحه سیاه بدنبال مغلوبیت ظاهری و موقت آن بود.