گریه بر حضرت ابا عبد الله الحسین (ع) در صورتی فایده و ثواب عظیم دارد که آدمیرا به اردوگاه حسین زمان که همان اردوگاه حضرت حسین (ع) است نزدیک و نزدیکتر نماید و اما آنکس که با علم و عمد از ورود به اردوگاه حسین زمان و تبری از یزید زمان خودداری میکند و تا آخر عمر نیز بر این خودداری اصرار میورزد، اگر شب و روز بر حضرت حسین (ع) گریه کند برای او فایده و ثمری نخواهد داشت.