آفرینش دعوت به جشن است زیرا که هستی همان جشن حضور خداوند است و با نشناختن قدر هستی و جشن از جانب آدمیان و در پی شهادت امام حسین(ع)، جشن مبدل به ماتم و بهشت وجود مبدل به دوزخ گردید. در این حال تنها راه نجات از دوزخ و تبدیل مجدد آن به بهشت، گریه بر وضعیت پدید آمده است و گریه بر حسین(ع) همان گریه بر وضعیت موجود است.