ذات اقدس احدیت، حین عرضه امانت که همان خلافت کبرای الهیه و ولایت عظمای علویه است به موجودات برای تمیز این که کدام یک اهل ولایت و کدام یک اهل عداوتند فرمود: چه کسی از شما حاضر است بار این امانت را به دوش گیرد یعنی چه کسی حاضر است غیر از علی بن ابیطالب(ع) این مقام را برای خود ادعا کند؟ در این حال آسمان ها و زمین و کوه ها و انبیاء و اولیاء و صالحان از ادعا این مقام برای خود ابا کردند و از عواقب خیانت به آن ترسیدند از این رو شیعه علی(ع) و امانتدار این امانت شدند و طایفه دیگر از موجودات که به لحاظ ظاهر انسان و به لحاظ صورت شبیه علی بن ابیطالب(ع) بودند به دلیل شدت ظلم و شدت جهل، آن را حمل کردند و حاضر شدند این مقام را برای خود ادعا کنند و از عواقب خیانت به آن نترسیدند. پس «فابین ان یحملنها و اشفقن منها» رمز حاملان امانت و اهل ولایت و «حملها الانسان» رمز خائنان امانت و اهل عداوت شد.