کلماتی مانند معرفت، یقین و علم هنگامی که جداگانه استعمال می شوند به یک معنا و هنگامی که با هم استعمال می شوند دارای معانی متفاوتند. در صورت استعمال جداگانه معرفت همان یقین و یقین همان علم و مفهوم مقابل آن ها جهل است و اما در صورت استعمال با هم، معرفت دربرابر انکار و مربوط به مشعر فؤاد است و یقین دربرابر شک و مربوط به مشعر عقل است و علم دربرابر جهل و مربوط به مشعر نفس است.