رابطه ی میان آدمیان و ولی خداوند رابطه میان عقل و شرع است که کار عقل با ملاکات خاص خود، تمیز شرع و آنگاه تسلیم و تبعیت نسبت به شرع است و همانگونه که عقل پس از تمیز شرع نمی تواند به رفتار شرع نقد و ایرادی داشته باشد و یکسر تابع ملاکات شرع است و در عین حال حقش در صدور این حکم که این شرع است یا نیست، همچنان محفوظ است، به همین نحو آدمیان پس از تمیز ولی خداوند، نمی توانند به رفتار او نقد و ایرادی داشته باشند و یکسر تابع ملاکات او هستند و در عین حال حقشان در صدور این حکم که این شخص ولی هست یا نیست همچنان محفوظ است و این است سر جمع میان نظارت که لازمه اش داشتن ملاک است و تبعیت که لازمه اش نداشتن ملاک است.