خداوند را در هریک از طاعات و معاصی هم امر است هم نهی، یعنی که طاعات، مأموربه است به امر محبت و منهی عنه است به نهی غضب و معاصی منهی عنه است به نهی محبت و ماموربه است به امر غضب و به اقتضای “سبقت رحمتی غضبی” خداوند اولا” امر به طاعت و نهی از معصیت و در صورت مخالفت جدی مخاطب با این امر و نهی، ثانیا” امر به معصیت و نهی از طاعت می فرماید و آیه شریفه “قل ان الله لایأمر بالفحشاء” محمول است بر امر اولی مبتنی بر محبت و نه امر ثانوی مبتنی بر غضب. فتأمل