تفکیک قرب نوافل از قرب فرائض بی اساس است زیرا که وقتی خداوند بر اثر قرب فرائض و نوافل، چشم و گوش و زبان عبد می شود که عبد با این چشم و گوش و زبان، می بیند و می شنود و سخن می گوید، همچنین بر اثر همین قرب، عبد، چشم و گوش و زبان خداوند می شود که خداوند با این چشم و گوش و زبان، می بیند و می شنود و سخن می گوید.
لینک صوتی: شرح حکمت روز (7)