ملاک واقعی بودن یا نبودن خیر و شر ظاهری و دنیوی، منجر شدن یا نشدن آندو به خیر و شر باطنی و اخروی است. بنابراین آن خیر ظاهری که بدنبالش خیر آخرت است، خیر واقعی است و آن خیر ظاهری که بدنبالش شر آخرت است، شر واقعی است. همچنین آن شر ظاهری که به دنبالش خیر آخرت است، شر واقعی نیست و آن شر ظاهری که به دنبالش شر آخرت است ، شر واقعی است.