یکی از آموزه های اصلی حکمت ناب شیعی این است که: آفرینش، تنها آفریدن نیست بلکه آفریدن است باضافه آفریده شدن. یعنی که فرایند آفرینش از همان آغاز فرایندی است دوگانه میان آفریدگار و آفریده و حاصل دو اراده: اراده آفریدگار بر آفریدن و اراده آفریده بر آفریده شدن. بر این مبنا هرگونه تسری احدیت ذات آفریدگار به آفرینش همانقدر باطل است که تسری دادن دوگانگی آفرینش به ذات احدیت باطل است.