یکی از حکمای ربانی، زمان را که وقت عالم ناسوت است، امتداد منتزع از ترتب ظهور فعلیات در عرصه قوه و استعدادات، و دهر را که وقت عالم ملکوت است، امتداد منتزع از ترتب صفات و فعلیات بر ذوات، و سرمد را که وقت مشیت الله و وجود مطلق است، امتداد حقایق و ذوات مطلقه می داند و در نسبت میان زمان و دهر می فرماید: جمیع زمان از مبدا تا منتهایش مانند لحظه ای از دهر است.(1)
————————————–
1-الفطره السلیمه در مجموعه مکارم الابرار ج 6 صفحات 153 و 154 و 156