همان عقلی که بالبداهه و بالضروره می گوید خداوند هست و او حق و خوب و زیباست، همان عقل می گوید مسئول دانستن آفریده در مورد تصمیم گیری ها، گزینش ها و افعالش که امر حق و صحیحی است در صورتی است که با او قبل از آفریده شدنش، مشورت شده و مسئولیت عظیم و خطیر موجود شدن در جنب واجب الوجود به او گوشزد گردیده و او با آگاهی کامل بر این مسئولیت، میان دو گزینه آفریده شدن و همچنان در کتم عالم امکان و عدم باقی ماندن، گزینه اول را انتخاب کرده باشد.