در مکتب تحریف حقایق که همان مکتب مقابل غدیر است، این فراز نورانی از دعای افتتاح که به خداوند عرض می کنیم: “و ایقنت انک انت ارحم الراحمین فی موضع العفو والرحمه و اشد المعاقبین فی موضع النکال و النقمه” می شود: انت ارحم الراحمین و اشد المعاقبین فی موضع واحد و این سخن نورانی امام علی علیه السلام که فرمود: “سبحان من اتسعت رحمته لاولیائه فی شده نقمته و اشتدت نقمته لاعدائه فی سعه رحمته”، می شود: سبحان من اتسعت رحمته لاولیائه فی شده نقمته لهم و اشتدت نقمته لاعدائه فی سعه رحمته لهم !!، تا از این تحریف بین، این سخن کذب و باطل نتیجه شود که: در رحمت خداوند غضب است و در غضب او رحمت. یعنی مثلا درست است که امیرالمومنین علی علیه السلام، مرحوم به رحمت خاص خداوند و معاویه ابن ابی سفیان مغضوب به غضب خاص خداوند است، لکن بر مبنای این قاعده در عین حال -العیاذ بالله- علی علیه السلام نیز مغضوب و معاویه علیه اللعنه و الهاویه نیز مرحوم است، نهایت آنکه در مورد علی علیه السلام، رحمت، ظاهر و غضب، پنهان است و در مورد معاویه، غضب، ظاهر و رحمت پنهان است !!!!.