حکمت روز

نخستین حکم ارزشی عقل، قبل از حکم به ضرورت عبادت خداوند، حکم عقل است به ضرورت وجود خدا. این که خداوند را باید عبادت کرد، نتیجه این حکم است که: خداوند باید وجود داشته باشد.

روزهای اسلام، چهار روز است. نخست: روز بعثت که روز اعلام حقیقت است و دوم: روز غدیر که روز اعلام راهکار تداوم حقیقت است و سوم: روز عاشورا که روز فاجعه اعراض از حقیقت است و چهارم: روز ظهور که روز پیروزی نهائی و جهانی حقیقت است.

نبرد بزرگ تاریخی، هرگز نبرد میان امامت و خلافت یا حتی امامت و سلطنت نیست بلکه این نبرد میان امامت داعی به نور و امامت داعی به نار و میان سلطنت حقّه الهیه و سلطنت باطله شیطانیه است.

در عالم الست و هنگامی‌که خداوند فرمود: آیا من خدای شما نیستم؟ تا هنگامی‌که سخن از محمد و علی علیهم السلام به عنوان عظیم ترین نمایندگان و خلفاء خداوند در میان نبود، همگان از مؤمن و کافرو موحد و مشرک، ندای خداوند را با زبان و قلب اجابت کردند و به خدائی که نماینده ندارد یا نماینده اش معلوم نیست …

دنیا و آخرت، دو هوو هستند که هرگز با یکدیگر جمع نمی‌شوند و در عین حال هرکس باید این دو هوو را داشته باشد، به این صورت که یکی تابع و تسلیم دیگری شده باشد: یا دنیا تابع آخرت شده باشد که خواسته و دعوت خداوند است یا آخرت به تبعیت دنیا درآمده باشد که خواسته و دعوت شیطان است.

جهان اهل سنت بلکه جهان بشریت باید میان علی بن ابیطالب(ع) و معاویة بن ابی سفیان که با یکدیگر جنگ کرده و یکدیگر را لعن کرده اند و میان حسین بن علی(ع) و یزید بن معاویه که یکی در برابر دیگری قیام کرده و به دست آن دیگری به شهادت رسیده و میان امام مهدی عج که بقیه آل محمد …

تفاوت مِلک تکوینی و مِلک تشریعی -و مراد از مِلک تشریعی، مِلک تکوینی حبّی ارادی در برابر مِلک تکوینی قهری است- در متواطی بودن ملک تکوینی و مشکک بودن ملک تشریعی است. یعنی که ملکیت تکوینی قهری مفهومی‌یکسان در تمام افراد آن و ملکیت تشریعی ذومراتب و قابل افزایش و کاهش و به لحاظ شدت و ضعف، متفاوت در افراد …

همان گونه که وجود خداوند مقدم بر وجود حجت است، همچنین معرفت خداوند نیز مقدم بر معرفت حجت است جز آن که معرفت خداوند بی درنگ منجر می‌شود به معرفت حجت و مناط نیازمندی به حجت، حفظ معرفت اولیه به خداوند و تذکر به آن است.

ملاک ایمان و کفر، سلم و حرب با اولیاء خداست. بنابراین معنای «سِلمٌ لمن سالَمکم و حَربٌ لمن حارَبکم» که در زیارت معصومین وارد است یعنی: من دوست هستم با هرکس که با شما دوست است ولو آن که ظاهرا” متدین به دین شما نباشد و دشمنم با هرکس که با شما دشمن است ولو آن که ظاهرا” متدین به …

ملاک وحدت و اتحاد آدمیان، همان وابستگی باطنی است. به این ترتیب وابستگان ظاهری و باطنی غدیر با وابستگان ظاهری سقیفه و باطنی غدیر در یک صف و وابستگان ظاهری و باطنی سقیفه با وابستگان ظاهری غدیر و باطنی سقیفه در صف دیگرند.

در اسلام بلکه در نظام هستی تنها دو حزب وجود دارد به نام های غدیر و سقیفه که آدمیان بلکه تمام موجودات یا غدیری اند یا سقیفه ای. اما این گونه نیست که هرکس ظاهرا” وابسته به غدیر بود غدیری باشد یا هرکس ظاهرا” وابسته به سقیفه بود، سقیفه ای باشد بنابراین آدمیان بلکه تمام موجودات به حصر قطعی عقلی …

تفاوت اولیاء خداوند با دیگران حتی مؤمنین معمولی در این است که اولیاء خداوند در فرآیند قرب به خداوند که همان فرآیند ولایت است، قائل به حد نیستند در حالی که دیگران از جمله مؤمنین عادی در این فرآیند قائل به حدّند و به مقداری از قرب رضایت می‌دهند.

غلو و تقصیر در مورد شأن و جایگاه معصومین علیهم السلام، علی رغم آن که به لحاظ ظاهر نقطه مقابل هم هستند لکن در واقع منشأ اصلی غلو، همان تقصیر است. آن کس که در موضعی، معصوم را از جایگاهی که خداوند برای او قرار داده، پائین تر می‌آورد، محکوم می‌شود در موضعی دیگر، اورا از آن جایگاه بالاتر ببرد.

علت عدم تعارض این سخن که: «اگر قرار است مآل ابدی شخصی بهشت باشد، او اکنون در بهشت است و اگر قرار است مآل ابدی کسی، دوزخ باشد او اکنون در دوزخ است» با آن سخن نورانی نبوی که فرمود «دنیا زندان مؤمن و بهشت کافر است» این است که دوزخ موقت، نسبت به دوزخ ابدی به منزله بهشت و …

مراد از فرمایش نورانی امیرالمؤمنین علی(ع) در خطبه 153 نهج البلاغه که در توصیف وضعیت رحلت غافلان و کافران از این جهان فرمود: «استقبلوا مدبرا” و استدبروا مقبلا”» این نیست که آنان روی به آخرت آوردند در حالی که قبلا” به آن پشت کرده بودند و پشت به دنیا کردند در حالی که قبلا” به آن روی آورده بودند بلکه …