در عالم الست و هنگامیکه خداوند فرمود: آیا من خدای شما نیستم؟ تا هنگامیکه سخن از محمد و علی علیهم السلام به عنوان عظیم ترین نمایندگان و خلفاء خداوند در میان نبود، همگان از مؤمن و کافرو موحد و مشرک، ندای خداوند را با زبان و قلب اجابت کردند و به خدائی که نماینده ندارد یا نماینده اش معلوم نیست که کیست لبیک گفتند و پس از ذکر نام مبارک محمد صلی الله علیه و آله که: آیا محمد رسول و نماینده من نیست؟ مؤمنان و موحدان همچنان با زیان و قلب این ندا را اجابت کردند و منافقان و مشرکان، زبانا” اجابت و قلبا” مردد و متوقف شدند و هنگامیکه نام نامی علی علیه السلام به عنوان خلیفه و وصی پیامبر(ص) به میان آمد که: آیا علی و اولاد او اولیاء شما نیستند؟ در این حال مؤمنان و موحدان و متواضعان همچنان با زبان و قلب و با شوقی نزدیک به ترقص ندای ولایت را اجابت کردند و در پیشگاه خداوند مؤمن شدند و منافقان و مشرکان و متکبران این ندا را زبانا” اجابت و قلبا” منکر و در پیشگاه خداوند کافر شدند. پس در اسرار ایمان و کفر و ارتباط آن با موضوع ولایت تأمل نما