حکمت روز

از منظر عقل، وجود حتی یک ذره در جنب ذات بحت و بسیط خداوند و موجودیت حتی یک جلوه نه در عرض بلکه حتی در طول موجودیت قدیم پروردگار مستلزم تناقض است و از آنجا که برای عقل، موجودیت قدیم و بسیط خداوند قطعی و ثابت است، بنابراین برای او، تناقض در ناحیه ی همان ذره و جلوه است.  

عرفان، چیزی جز شهود عینی عقاید علمی نیست، از این رو قبل از شروع در سلوک عرفانی که فرآیند تبدیل علم به عین و اجمال به تفصیل است، حتما باید عقاید و مذهب حقه احراز شود، به این ترتیب تقسیم بندی عرفان های مختلف همان تقسیم بندی عقاید و مذاهب مختلف است.  

آن کس که می گوید: (ما فی الوجود الا الله) چنانچه در جنب ولایت امیرالمؤمنین علی علیه السلام، ولایت دیگری را اثبات کند، یا نسبت به این قول که در دار وجود جز خداوند کسی نیست، دروغ می گوید یا نسبت به ولایت دیگری اشتباه می کند و به صورت جدی به آن معتقد نیست.  

اگر خداوند، اول است و آخر و اگر ظاهر است و باطن، پس چه جائی برای ما سوای او می ماند؟ پاسخ روشن است: جائی در عدم، جعل، اعتبار و پندار.  

نسبت میان تعبد و تعقل این گونه است که هر کدام را می توان گوهر دیگری و صدف دیگری دانست، اگر بگوئی تعبد گوهری است در صدف تعقل، صحیح است و اگر بگوئی تعقل گوهری است در صدف تعبد، آن نیز صحیح است.  

حکمت و ایدئولوژی آینده ی بشر که حکمت ما بعد غربی است هر چند از یک حیث بازگشت به حکمت قدیم ما قبل شرقی است لکن از حیث دیگر عین آن نیست. تفاوت حکمت نبوی ما بعد دوران غرب که نه غربی و نه شرقی است با حکمت نبوی ما قبل دوران شرق که آن نیز نه غربی و نه …

برای مؤمن دو ایده آل وجود دارد که یکی از آن ها بالفعل محقق است و از اینرو او به غایت مسرور است و دیگری بالفعل محقق نیست. ایده آل محقق مؤمن، نفس وجود خداوند است تبارک و تعالی و ایده آل محقق نشدۀ او که موجب اندوه اوست انکشاف وجه خداوند و نیل به مقام فناء مطلق در پیشگاه …

روشنفکری سه گونه است: کفرآمیز، صوفیانه و فقیهانه، روشنفکری کفر آمیز عین ظلمت و دوزخ، روشنفکری صوفیانه، سایه روشن و برزخ و روشنفکری فقیهانه عین نور و بهشت است. در روشنفکری کفرآمیز، ملاک تنها رأی انسان است و در روشنفکری صوفیانه، ملاک آمیزه ای از رأی انسان و رأی خداوند است و در روشنفکری فقیهانه، ملاک تنها و تنها رأی …

عرفان، فرآیند دیدنی کردن دانستنی ها و مشهودسازی خبرها و تفصیلی کردن مجملات است و واسطه و عامل این فرآیند پس از احراز عقیده ی حق، عمل، عبادت و مجاهدت است.  

در مورد مؤمن، شوق به درک محضر خداوند، سابق بر موجودیت اوست. این گونه نیست که مؤمن موجود شود آنگاه شوق پیدا کند، بلکه شوق و محبت به خداوند، علت موجودیت اوست. همانگونه که در مورد کافر، عشق به خود سابق بر موجودیت و دلیل موجودیت اوست.  

اگر از بهار پرسش شود بهاریت تو از کجاست؟ خواهد گفت: بهاریت من از آن آقاست که در زیارتش می خوانید: سلام بر بهار آدمیان و خرمی دوران ها، السلام علیک یا صاحب الزمان، السلام علیک یا ربیع الانام و نضرة الایام.  

حقیقت نبوت یا رحمانیت، اسم است برای مقام الوهیت، و حقیقت امامت یا رحیمیت، اسم است برای مقام نبوت و رحمانیت، و حقیقت تشیع و تبعیت، اسم است برای مقام امامت و رحیمیت، پس در اسرار اسم اعظم که همان بسم الله الرحمن الرحیم است تدبر نما و شیعه را همان اسم مذکور در بسمله بدان.  

عالم برزخ هفتاد بار از دنیا قوی تراست یعنی احساس، شهود، لذت و رنج آن، هفتاد بار از احساس، شهود، لذت و رنج دنیا شدیدتر است، همچنین عالم آخرت هفتاد بار از عالم برزخ قوی تر است یعنی احساس، شهود، لذت و رنج آن، هفتاد بار از احساس، شهود، لذت و رنج برزخ شدیدتر است.  

نور و به طور کلی پدیده ی مثبت از خداوند است و به خداوند باز می گردد، و ظلمت و به طور کلی پدیده ی منفی از نفس نور است و به آن باز میگردد، یعنی که نور حادث دارای دو حیث است، نخست حیث فناء در مبدأ خود که از این حیث نور است و دیگر حیث نگاه به …

پدید آمدن موجود دو مرحله ایست، مرحله اول موجودیت در امکان و مرحله دوم موجودیت در کون، برای خروج از امکان به کون یا قوه به فعل، مقتضای حکمت این گونه است که موجود امکانی باید خود خواهان این خروج و فعلیت باشد و پس از استماع لوازم و مسئولیت های موجودیت بالفعل و پس از پذیرش این لوازم و …