حکمت روز

اگر علت و یا دلیل آفرینش به نصّ «ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون» عبادت است می توان گفت که این علت و یا دلیل همانا رفتن موجودات به بهشت است. زیرا که عبادت همان بهشت و بهشت همان حضور معبود است و عبادت همان حضور یا شرط حضور معبود است.  

یکی از حکمای بزرگ می فرماید: حکمت عملیه،«معارف» ارکان و جوارح است و حکمت علمیه، «عبادت» عقول و قلوب. بنگر که چگونه عمل با معرفت و علم با عبادت عجین است و عمل، معرفت متجّسد و معرفت، عمل متروح است.  

بنگرکه چگونه امام سجاد علیه السلام در دعای عرفه در تکریم شیعیان کامل ائمه علیهم السلام پس از وصف آنان به تسلیم و تبعیت و ذکر صلوات بر آنان، از خداوند، بودن با آنان در دارالسلام را طلب می نماید ومی فرماید: واجعلنا معهم فی دارالسلام و نمی فرماید: و اجعلهم معنا فی دارالسلام.  

وصف حق برای حق، حق است و برای خلق، خلق است. بنابراین خلق وصف حق است برای خلق.  

اوصافی که از خداوند می شود از دو حال خارج نیست این اوصاف یا حقند و یا باطل. خداوند از اوصاف باطل منزه و از اوصاف حق اکبر است.  

برخلاف مشهور که امکان را متفاوت از امتناع می داند، امکان همان امتناع و امتناع همان امکان است، زیرا ذات بحث و بسیط واجب الوجود جل جلاله همان گونه که بالفعل جایی برای غیر خود نمی گذارد همچنین جایی برای امکان غیر نیز نمی گذارد از طرف دیگر غیر و امکان غیر وجود دارد بنابراین می گوییم ذات اقدس واجب …

رابطه ی میان خداوند و اشیاء رابطه ی میان شیء اکبر و شیء کبیر نیست بلکه رابطه ی میان شیء و لاشیء است بنابراین مراد از «الله اکبر» این نیست که شی ای وجود دارد و خداوند اکبر از آن است بلکه مراد این است که وصف حقی از خداوند وجود دارد و ذات اقدس او از آن وصف اکبر …

هدایت و رحمت عامی که سابق بر قبول یا رّد است تنها در مقام ترتب و تقدم وجود دارد وگرنه در مقام عین و خارج آنچه هست یا هدایت و رحمت خاصه است که همان قبول هدایت و رحمت عامه است و یا ضلالت و غضبیت است که همان رد هدایت و رحمت عامه است.  

در طاعت، اراده ی رحیمیه ی خداوند سابق بر اراده ی امتثال و در معصیت، اراده ی عدم امتثال سابق بر اراده ی غضبیه است.  

شریعت که همان هدایت عام است، جلوه ی رحمانیت خداوند و قبول و اجرای آن، جلوه ی رحیمیت خداوند و رد و مخالفت با آن، جلوه ی غضب خداوند است. به این ترتیب شریعت، مساوق و معادل وجود و قبول یا رّد آن مساوق و معادل ماهیت است و وصف رحمانیت یا شریعت قبل از قبول یا رّد جز در …

آدمی را بر خداوند 5 حق است که چهار تای آن را بالفعل عنایت فرموده و یک حق باقی مانده که آدمی باید آن را از خداوند مطالبه نماید. 4 حق عطا شده عبارتند از: حق موجودیت، حق آگاهی، حق اختیار، حق هدایت و یک حق باقی مانده عبارت است از نیل به مقصود که همان مقام عبادت اللهی و …

معنای تسبیح خداوند این نیست که در عالم نقصی نیست بلکه مراد این است که نقصی که در عالم است، هر چند مخلوق خداوند است لکن از خدا نیست.  

عبادت هر چند به لحاظ ظاهر، تکلیف است لکن در حقیقت، حق است یعنی عبادت همانگونه که حق الله است علی العبد، همچنین حق العبد است علی الله پس سزاوار است که بندگان در موضوع عبادت و تکمیل آن، حق خود را از خداوند مطالبه نمایند.  

سه دین بزرگ ابراهیمی شامل یهود، مسیحیت و اسلام در قرائت عامه آن، ادیان قدرت زده و تابع سیاست است و تنها اسلام در قرائت خاصه و شیعی آن، دینی حاکم بر قدرت و سیاست است.  

عدم ارتباط دین و قدرت، امری محال، غیر ممکن و غیر موجود است با این تفاوت که در دین حق، دین حاکم بر قدرت و سیاست است و در ادیان باطل، قدرت و سیاست حاکم بر دین است.