حکمت روز

هر چند دیگران تنها و تنها به واسطه ی اولیاء خداوند و نحوه ی تعامل با آنان، مورد آزمون قرار می گیرند لکن باید دانست که قبل از دیگران این اولیاء خداوند بوده اند که مورد آزمون واقع شده اند، بنگرید به آزمون قربانی فرزند توسط حضرت ابراهیم و حضرت محمد صلی الله علیهما و آلهما که هر دو به …

ولایت، همان فتنه است و مراد از فتنه ای که عین ولایت است همان آزمون است که به دنبال آن یا جایزه است و نجات ابد برای قبول شدگان در آزمون و یا عقوبت است و هلاکت ابد برای مردودین در آزمون.

وقتی ولی ای از اولیاء خداوند ظاهر می شود و اعلام امر ولایت می کند، در مواجهه با او دو فتنه ی شیطانی پدید می آید. نخست: فتنه ی انکار و تخفیف و دیگر فتنه ی غلو و ترفیع. یعنی که شیطان در مواجهه با آن ولی هم او را انکار و تکفیر می کند، هم آنقدر بالا می برد …

وجود خدا و غیر خدا، جمع النقیضین محال است و این تناقض باید حل شود: یا با حذف خداوند آن گونه که در راه حل کافرانه طرح می شود یا با حذف غیر خدا آن گونه که در راه حل مؤمنانه دیده می شود.

کفر، ماهیتی است به شدت متناقض و متهافت زیرا که کافر هم خدا را می خواهد، و هم نمی خواهد، هم بهشت را دوست دارد و هم دوست ندارد، هم زمین مقدس را برای ساختن معبد و قبله می خواهد و هم نمی خواهد.

آن کس که از جانب خداوند به او هنر و زبان نیرومندی داده شده یا باید با آن هنر، سخن حق را بگوید، یا آن زبان و هنر نیرومند از او گرفته خواهد شد و ضعف محتوای سخن در ساختار آن منعکس شده و آن را ضعیف خواهد کرد.

هنر، منطقی سخن گفتن است و دین، سخن منطقی گفتن و اگر جمع میان « منطقی سخن گفتن» و «سخن غیر منطقی گفتن» در بادی امر، ممکن است، برای همیشه ممکن نیست زیرا که در واقع و نفس الامر «منطقی سخن گفتن» همان «سخن منطقی گفتن» است.

تنها در یک مورد سخن عبد صحیح تر از سخن مولی است زیرا که سخن مولی این است که بمان تا بتابم یا بنده ام باش تا برتو جلوه کنم و سخن عبد این است که بتاب تا بمانم یا بر من جلوه کن تا بنده ات باشم زیرا چگونه ممکن است بدون تابش تو، بنده ی تو بود؟

اهل حق و اهل باطل هر دو منتظرند: اهل حق برای کامل ساختن حاکمیت حق و اهل باطل نیز برای کامل ساختن حاکمیت باطل، کما قال الله تعالی … و انتظر انهم منتظرون.

مراد از عصمت حفظ عقل است در وضعیت اول خود و عقل در وضعیت اول خود قبل از آن که خود را ببیند خدا را می بیند و قبل از آن که به موجودیت خود اقرار کند به موجودیت خداوند اقرار می کند.

اصلی ترین کار عقل، تشخیص ظهور حق و پیوستن به آن است تا نه از آن به محض وقوع باز ماند و نه ظهور باطلی را مصداق ظهور حق پندارد و جاهلانه به آن پیوندد.

مرگ، مات خدا شدن است، یا مات جمال برای مؤمنان یا مات جلال برای کافران، لکن این مات شدن چنانچه قبل از مرگ طبیعی صورت پذیرد، دیگر فقط مات جمال شدن است. اللهم اذقنا الموت قبل الموت.

مقولاتی که باید به ترتیب به آن ها قائل بود، چهار مقوله است، مقوله اول خداوند است که وجودی است بی عدم و نوری است بدون ظلمت و حقی است بدون باطل و علمی است بدون جهل و مقوله ی دوم وجودی است با عدم و نوری است با ظلمت و حقی است با باطل و علمی است با جهل …

حکمت حقیقی، درک این همانی ها و این نه آنی هاست. مشکل بزرگ حکمت اصطلاحی که سیری در عالم مفاهیم است، متفاوت پنداشتن دو مفهوم واقعاً متحد و یکی دانستن دو مفهوم واقعاً متفاوت است.

رحمانیت پدیده ای است که جز در تحلیل ذهنی و ترتب عقلی وجود ندارد، زیرا که آن بی درنگ باید تبدیل شود: یا به رحیمیت که غنی شده و کامل شده ی رحمانیت است و یا به غضبیت که تباه شده ی رحمانیت است.