وجود، جشن است و آداب ورود به آن و برخورداری از آن همان دین و شریعت الهی است و این آداب بمنزله پروتکل یا توافق نامه ای مورد امضای موجودات قرار گرفته و هیچ کس که از عالم امکان پا به دایره اکوان نهاده باشد نیست مگر آنکه این پروتکل را امضاء کرده و خود را به آداب و تشریفات استفاده از جشن ملتزم دانسته است جز آنکه موجودات پس از موجود شدن و ورود به جشن، مختارند پروتکل امضاء شده و مورد توافق را مراعات نمایند یا آنرا نقض کنند. در صورت مراعات و وفای به عهد، همچنان و تا ابد در جشن و ضیافت که آنا فآنا لذت بخشتر می شود خواهند بود و در صورت نقض عهد، با اخراج از جشن وارد فضای ماتم و زندان و مجازات خواهند شد.