هدایت و عبادت هر کدام دارای دو وجه عام و خاصند که وجه عامشان حاصل و وجه خاصشان باید تحصیل شود. وجه عام و بالفعل حاصل هدایت، همان هدایت تشریعی و وجه خاص آن که باید تحصیل شود همان هدایت تکوینی است کما اینکه وجه عام و بالفعل حاصل عبادت، همان عبادت تکوینی و وجه خاص آن که باید تحصیل شود همان عبادت تشریعی است. یعنی که تشریع برگرفته از تکوین و مکمل آنست و عبادت تشریعی همان عبادت تکوینی کامل و هدایت تکوینی همان اجرا و تحقق هدایت شرعی است.