قصه آفرینش از این قرار است که: خداوند اولا و بالذات و با اراده محبوبه حتمیه خود، نور و خوبی و زیبایی را که سنخ اوصاف اوست آفرید و ثانیا و بالعرض و با اراده مبغوضه حتمیه خود، تاریکی و بدی و زشتی را که ضد اوصاف اول و لکن لازمه آنهاست، خلق فرمود آنگاه با اراده محبوبه عزمیه خود، جمیع موجودات را که مرکب از نور و ظلمت بودند، نسبت به گزینش حیث نور و نورانی شدن دعوت و توصیه فرمود آنگاه با اراده محبوبه حتمیه خود، اجابت کنندگان دعوت را موفق به گزینش حیث نور و با اراده مبغوضه حتمیه خود، مخالفت کنندگان با دعوت را نسبت به گزینش حیث ظلمت و ظلمانی شدن دچار خذلان فرمود.