در فرایند ظهور، پذیرش و انتظار ملت ها برای حضور رهبری الهی برای مدیریت جهان توسط دو عامل التجاء و اقبال شکل می گیرد. اولین عامل منتج از ناعدالتی و ظلم حکومت های غیر الهی و التجاء مردم به غیب برای ظهور منجی است و عامل دوم ناشی از ارائه نمونه ای از حاکمیت الهی و چشاندن طعمی شیرین از این حاکمیت به مردم و در نتیجه اقبال ملت ها به رهبر الهی به معنی تمام کلمه است. میزان مصائب پیش از ظهور که در روایات به آن اشاره شده بستگی کامل به میزان وقوع عامل دوم دارد و در صورت عدم تحقق آن، ظهور که میعاد خداوند و تخلف ناپذیر است بدلیل غلبه عامل اول، با شدیدترین مصائب برای بشریت حادث خواهد شد. لذا در عصر ما نصرت انقلاب و ولی فقیه که متولی عامل اقبال می باشند به معنی یاری بشریت در درک ظهور همراه با شیرینی و حلاوت است و عدم نصرت و یا خیانت به انقلاب به معنی سوق دادن بشریت به سوی عامل التجاء و وادی شداید عظیم پیش از ظهور است.
مهدی عرفانی