بانگ زدن علم به عمل یعنی دعوت علم از عالم برای نزدیک تر شدن به معلوم جهت اشتداد علم و معلوم تر شدن معلوم و عمل همان نزدیک تر شدن عالم به معلوم و فرایند تکمیل و اشتداد علم است. بنابراین وقتی گفته می شود علم عملی یا عقل عملی، مراد علمی نیست که موضوعش عمل است و در آن از ویژگی های عمل سخن بمیان می آید بلکه مراد علمی است که به دنبال عمل یعنی به دنبال نزدیک شدن عالم به معلوم و مشاهده و معاینه آن پدید آمده خواه این معلوم حقایق باشد یا اعمال، اصول اعتقادی باشد یا فروع رفتاری. فتامل