حکمت یا عرفان، انکشاف باطن عقاید کلامی و فقهی از طریق عبادت و مجاهدت است و همانگونه که کلامها و فقه ها و مذاهب مختلف وجود دارد، همچنین حکمت ها و عرفانهای مختلف وجود دارد. بنابراین تفکیک میان مطلق حکمت و کلام و اولی را معادل حکمت حق و دومی را معادل کلام باطل دانستن، سخن صحیحی نیست.