بدانکه خداوند اولا و بالذات موجود مرکبی که مرجوح الوجود باشد را نیافرید بلکه دو حیث مجرد راجح و مرجوح مانند علم و جهل یا روشنایی و تاریکی یا سعادت و شقاوت را آفرید سپس موجود مرکب از آندو را دعوت فرمود تا با گزینش حیث راجح و حاکم ساختن این حیث در خود همانند حیث مجرد راجح، راجح الوجود شوند و در غیر این صورت با حاکم شدن حیث مرجوح همانند حیث مجرد مرجوح، مرجوح الوجود خواهند شد.