ارتباط میان عبادات خاص مانند نماز و روزه و حج و زیارت و امثال آنها با عبادات عام مانند انجام سایر دستورات و تکالیف الهی که در آنها بر خلاف عبادات خاص، نفع رسانی به دیگران موضوعیت دارد، رابطه داعی و کیفیت بخش است. باین معنا که عبادات خاص داعی به عبادات عام است و انجام عبادات عام کیفیت بخش و روح دهنده به عبادات خاص.