واقعیت این است که انبیاء و طواغیت هر دو از جانب خداوند برای حکمرانی بر مردم منصوبند با این تفاوت که انبیاء منصوب به لطفند و اولا جهت حکمرانی نصب شده اند و طواغیت منصوب به قهرند و ثانیا در صورت اعراض آدمیان از حاکمیت انبیاء، برای حکمرانی منصوب می گردند. بنابراین دلیل و مستند حاکمیت هر دو طایفه انبیاء و طواغیت همانا خداوند و حق و نصب الهی است، حال یا نصب برای بهشت بردن آدمیان آنگونه که در مورد انبیاء است و یا نصب برای دوزخ بردن آنان آنگونه که در مود طواغیت است.