غیریت میان دو شئ، مناط محدودیت هر دو شئ و به معنای مرکب بودن هر دو شئ از وجدان و فقدان است مگر غیریت میان خداوند و خلق که این غیریت تنها به معنای محدودیت خلق است همانگونه که حضرت امام رضا علیه السلام فرمود: “غیوره تحدید لما سواه “. و محدودیت یک طرفه بمعنای فقدان محض است یعنی که شئ حادث قبل از شئ شدن، عدم بود و اکنون بعد از حادث شدن نیز همچنان عدم است با این تفاوت که شئ قبل از حدوث، عدمی بود بالقوه و بعد از حدوث، عدمی است بالفعل.