نسبت میان جلوه و مبدا آن، نسبت اتصال و انفصال است یعنی جلوه در همان حال که متصل به ذو جلوه است، منفصل از آن است و در همان حال که منفصل از آن است، متصل به آن است. از این جهت است که گفته می شود جلوه هم نمایش دهنده ذو جلوه و هم مخفی کننده آن است کما قال امیرالمؤمنین علی علیه السلام: لم تحط به الاوهام بل تجلی لها بها و بها امتنع منها. خ ۱۸۵