مرگ، خروج از عالم هپروت و ورود به عالم ملکوت است مگر برای آنکس که با تمرین موت ارادی قبل از موت طبیعی، ملکوت را در این جهان تجربه کرده باشد که برای او، مرگ، انتقال است از درجه ای از ملکوت به درجه بالاتر آن و مراد از عالم هپروت، عالم توهم و پندار و مراد از ملکوت، عالم حقیقت است که منقسم می شود به ملکوت رحمت یا بهشت که شهود خداوند است مکشوف الوجه، و ملکوت غضب یا جهنم که ملاقات خداوند است محجوب الوجه.