بر مبنای عوالم سه گانه دنیا، برزخ و آخرت، آدمی دارای سه ولادت و دو مرگ است. نخست ولادت در دنیا آنگاه مرگ در آن سپس ولادت در برزخ آنگاه مرگ در آن سپس ولادت در آخرت بدون مرگ در آن و از آنجا که ولادتهای دوم و سوم از سنخ احیاء بعد از اماته است از اینرو لسان انسان در قیامت به این سخن گویاست که: ربنا امتنا اثنتین و احییتنا اثنتین، یعنی خدایا ما را دو بار میراندی و دو بار زنده کردی.