وجدان، صدای خداوند در درون شخص است که آنا فآنا وظیفه و تکلیف او را در مورد فعل و ترک به او گوشزد می کند و به او می گوید چه چیز بر عهده توست و این صدا در واقع دعوتی است مشروط که اگر می خواهی مرا ببینی، شرطش انجام این فعل و ترک آن فعل است. حال چناچه شخص با انجام وظیفه، دعوت وجدان که همان دعوت خداوند است را اجابت کند، وارد عرصه شهود و رویت و لذت و ابتهاج می شود و در صورت ترک وظیفه و عدم اجابت ندای درونی وارد عرصه انقباض و احتجاب و درد و عذاب می گردد.